5 Ocak 2011 Çarşamba

Evimize geldik:)


Ohhhhhhhhhhhhhh:)
İnsanın kendi evi gibi yok! Uçak yolculuğumuz beklediğimden iyi geçti. En son aylaardan ağustos başı, Adana-Ankara uçağında Nil de ben de hasta hasta -ağustos ayında nezle- uçağa binmiş ve ben fenalaşmıştım. Nil zaten durmadan yol boyunca bağırınmıştı. Kabus gibiydi o yolculuk... Neyse hemen yok ol, diyelim, hatta hafızalardan silelim...

Korkmamak elde değil, gerçi bu kez babamızda yanımızdaydı, ona güveniyordum bir nevi...

Yolculuk boyunca Nil ara ara mızırdansa da gayet iyi idare ettik!

Ve en sonunda evimize kavuştuk.

E hoşgeldik! :)

Nil oyuncaklarına doyamadı, çıldırdı!

Annenin Notu: İnsan kendi yattığı yatağı özler mi?

A*N 2: Olur ya bir gün bahçeli bir evimiz olursa, resimdeki gibi bir giriş dileğim...-İnsan bir kapıya bayıla bilir mi?- Evet evet....

4 yorum:

Asortik Krep dedi ki...

E hoşgeldiniz :)

Ozlem dedi ki...

E Hoşgeldik canım Asortiğim... ps: Seni de bekleriz artık;)

Çileksuyu Sibel dedi ki...

hosgeldiniz...:) bende kirmizi kapi istiyorum,kapisinda kucuk bir zeytin agaci,giris bahcesinde lavantalar ve sardunyalar:) olur di mi?header da pek seker..

Ozlem dedi ki...

Merhaba Sibel'im:),
O da süpermiş, gözümde canlanıverdi bak. Bende lavanta severim hemde ÇOK:) Neden olmasın? İnanmaya, evrenden dilemeye devam:)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...