Sen gideli bugun tam tamına 1 hafta oldu Leo'm...
Son 1 haftada hersey cok degişti...Ben cok değiştim, cocuklar hiç bilmedikleri bir duygu ile tanıştı, aslında hepimiz... YAS
Bu kelimeyi bilirdik ama bu kadar içten bilmezdik...
Seni eve ilk getirdiğimiz gün, sanki bu evi biliyormuşçasına evin sahibi olmuştun. Asla seni tek bir odada tutmadık. Sen zaten bu evin oğluydun.
Herzaman mesafeli bir cocuktun, evin 3. cocuğu muamelesi yaptım sana. Kucağa asla ama asla gelmezdin ana yanı başımda otururdun. Ben üzgünsem illa ki teselli icin gelir ve kendini sevdirirdin.
O camasırların ortasında ya da Niloşun dağınıklıgı içinde oturmak en büyük keyfindi. Yeni çarşafmı serildi, illa ki açılışı sen yapacaktın.
Hiç bir yeri çizmezdin, kendi kedi evinde tırnaklarını torpulerdin, bizde yardım ederdik tabii, 6 ayda bir sac kesimi, yıkanmaya giderdin.
LEOOOOO diye bağırır bağırmaz gelirdin. Anne,Baba, Nil, Bora ve Mama, bu kelimeleri cok iyi bilirdin. Hem Turkce hem İngilizce anlardın.
Oglusummmmm derdim sana, bilgisayar basında isem ya da ipad illa ki sende orada olacaktın.
Olmeden tam 1 gece once babanla İpadden dizi izlerken yine geldin ve onumuze kuruldun. Kibarca olmaz dedik sana, sende benim kucagıma tuneyip Purledin. Ve ben sana tesekkür ettim. Bu seninle son anım Bebegim...
Eve gelir gelmez Leo diye seslenip senin evde olmaman cok garip. Seni eve ilk aldıgımızda, ozelikle mutfakta hep arkamda dururdun ve bu beni cok gererdi, sana birsey olacak diye cok korkardım.
Yoldastın, evimizin bir canıydın...
Yerin belli Leom...
Gece uyuyamaz ve dolanırdım, sen hemem anında gelir kendini sevdirirdin...
Hersey icin,
dolu dolu 2.5 yıl icic tesekkür ederiz Leo'm...
Kayıtlar
