Nil Hasta...:(

Nil kuzusu hayatında ilk kez iğne yiyor. Aslında doktor antibiyotik verdi, boğaz enfeksiyonu, yüksek ateş , son bir kaç gündür hayat durdu odamızda.
Bizim sıpa antibiyotiği ağzında tutunca, ve birkaç kez kusunca, doktora sorduk, o da iğneye çevirelim daha etkili olur dedi. Ama benim kızıma ilaç vermek ne kadar zorsa, iğne yaptırmak bir o kadar kolay. Arabayla giderken,'bitti, bitti!!!' diyor yol boyunca. Hastane, sağlık ocağı herneyse, girişte azıcık ağlıyor, iğne yapılırken ağlamıyor, bağırıyor.
İçim acıyor ama bugün ateş düştü,
çok şükür...

Öte yandan ben de 53 kiloyu gördüm, hafta sonu keyif var. Kontrollü bir şekilde yemek yemece, sonra pazartesi tekrar diet, cuma tekrar kontrollü bir şekilde yemek...

Gidene kadar böyle...

Satılık Wii + Wii fit Oyun Konsolu

Artık yavaş yavaş hazırlanmaya başladık.
Wii + Wii fiti Kanadaya götürmek mümkün olmadığından satıyoruz.

İlgilenenler mail atabilirler!

:)

Mayıs ayı da geldi geçti...

Bir bakalım...
Niloş hala haftanın 3 günü oyun grubuna devam ediyor. Benimle ya da annemle gidiyor ve beni bir saniye olsun yanından ayırmıyor...

Bu hafta son haftamız, haziran ayında süpriz bir misafiri geliyor Niloşun,tabii benim de can dostum. Özlemle bekliyoruz!

Sonraki hafta dayısı burada Niloşun. Dayı demek,benim için abur cubur, içki, keyif, arkadaş demek.

Sonrasında ver elini Mersin, yazlık.

Ondan sonra Ankara ve oradan da Kanada...

Yapacak iş çok! Düşünmem gereken şey de bir o kadar çok.

Bu aralar yerli/yabancı bloglardan uçak yolculuğu ile ilgili ön hazırlık yapmaya çalışıyorum. Deli gibi tırsıyorum ama yapacak birşey yok. Başa gelen çekilecek. Aslında kendimden çok diğer yolcular için üzülüyorum:)

En sevmediğim şey uçakta ağlayan bebektir. Off ki ne off...

Uçak biletlerini alıralmaz ilk iş öğrendiklerimi, düşüncelerimi ve aldıklarımı paylaşmak olsun!

Oraya varınca işe yaramış mı, ne yapsaymışım vs vs detaylı yazarım artık.
Hele bir gidelim de...

Haftasonu

Dün annemlerin yakın bir aile dostunun bahçeli evine davetliydik. Niloş öğle uykusuna yatmamakta direnince arabada uyuyakaldı.

Arabayı bahçe içinde, bize yakın gölge bir yere park ettik. Nilos 1 saate yakın kestirdi açık havada.

Uyanır uyanmaz hemen Nil'ce kaykay a gitti. Neyse ki yaşıtı bir iki arkadaşı da vardı. Ama benim kızım kendine arkadaş olarak kendinden 9 yaş büyük Gaye ablasını seçti. Resmen onunla takıldı sıpa.

Öğleden sonra bahçede koşuşturmaca, top oynama ve kudurma ile geçti.

Eve gelirgelmez uyur diye düşünen ben yine yanıldım. 45 dakikaya yakın dil döktükten sonra, halının üzerinde yorgunluktan pili bitmiş bir şekilde uyuyakaldı...

Babam sadece Niloşun dedesi değil, tüm çocukların dedesi oldu, koşuşturdu durdu peşlerinde...

Anne de anneanne ve anneannenin arkadaşları ile açık havada güzel birkaç saat geçirdi...

Sabah sabah içimiz açılsın

Etsy! İçimi açan, mutluluk veren bir site. Mutsuzsam, kendime gelmek için bakıyorum, neler neler çıkıyor.

Bu resmi de tesadüfen buldum. Herbir resme bayıldım, hepsi benim olsun istedim. Ama bu resme gelince durdum.İşte bu dedim :) Hayalim ileride resimlerinden birini alıp Kanada'daki evime asmak...

İşte benim sabah mutluluğum!

Bugün 'O'nun Doğumgünü...

En az 5 yıl önceydi, o yaz mavi turla Fethiye-Marmaris yapacaktık. Tesadüfen keşfettim blogunu,ve ertesi gün yola mavi tura çıktık TJ ile, sene 2006... Tam 1 yıl yazıştık. Hiç sahip olmadığım ablam oldu benim.

Neler neler öğrendim ondan. Sırdaşım oldu, canım oldu,onca mesafeye rağmen...
Kimseyi dinlemeyen, burnunun dikine giden ben, 'O'nun tecrübelerine kulak verdim.
2007 Agustos, yine mavi tur ve bu kez yüzyüze tanıştık. Hem ben, hem de TJ.
Deliliklerime alışkın TJ, birazcık çekimserdi aslında ama napsın:) İnanamadı 'O'nunla tanışınca, samimiyetine, dostluğuna. Yıllardır tanışan ama birbirinin izini kaybetmiş dostum o benim.Bizi harika ötesi yerlere götürdü, nefis mamalar yedirdi ama en özeli kalbini açtı...

Sonra ben büyüdüm, içinde hala 'O' yaramaz kız çocuğu olsa da, Nil girdi hayatımıza. 'O' şimdi en büyük yardımcım, akıl hocam. Yurt dışına yerleşmeyi düşündüğümüz anda, 'O'nunla paylaştım. Mutluluğun, mutluluğum dedi.

Kızıma ve bana harika ötesi hediyeler yolladı,şımarttı bizi.
Bu bloğun açılması bile 'O'nun sayesinde oldu....

Ve bugün 'O'nun doğum günü...
Asortik-Krep bir yaşına daha girdi...
Hayatıma-hayatımıza dokunduğu için ÇOK şanslıyım.

Asortiğim, Canım,

İyi ki VARSIN!

Mutluluk, sağlıkla, huzurla, oğlun, Uzun Bey'in, Mutfak Cam'ın, Ailen ve bizimle dolu :) Nice Nice Yaşlar.....

Benden kısa kısa

Buraya geldim geleli, diyetisyene gitmeden yeme alışkanlıklarımı değiştirdim.

Neler yaptım

Wii fit, sağolsun, var olsun. Her gün yarım saat-yakında 1 saate ayarlıycam kendi mi, free step yapıyorum. TV karşısında, sabah Digitürk te friends izlerken keyifle atıyorum terleri.

Geceleri tatlı yemek alışkanlığımdan neredeyse kurtuldum, arada kaçamaklar oluyor ama geldim geleli 1 kez tatlı yedim gece mesela. Yeşil elma ama en çok çekirdekli siyah üzüm favorim.

Annemle diet yapmak çok eğleceli, birileri olunca daha rahat adapte oluyor insan.

Diet kola, her gün 2-3 kutu içen ben aramıyorum artık. Haftada 1-2 bazen hiç.

Şimdilik bu kadar Nil sıpası oyun grubundan geldi ve Iıııııııııııııı diye içeri daldı,
yine gelecek ben.....

Not: Bu hafta da hareket ve yediklerime dikkat edersem geriye 3-4 kilo kalacak. Umarım!
:)

Yaramaz Nil....

Nil TJ gitti gideli tam bir felaket. Tanıyamıyorum kendi kızımı. Uyku düzenine hiç girmeyelim,kaka olayı, onu da pas geçiyorum. Yemek yemek, canımız isterse ama hamurişine asla hayır diyemiyoruz, neyse ki abur cubur ve çikolata konusunda çok ama çok sıkıyım, o konuda kimseye taviz yok.

Bugün anne evinde temizlik var, yardımcı kadın nereye, Nil oraya, kadıncağız temizliyor, Nil kirletiyor. Annem sesleniyor, 'Özlemmmm, gel de kızını al'.
Gidiyorum, dil döküyorum, gelmiyor. En son kolunu detarjan dolu kovaya soktu, bende şarteller attı.

Bağırmak çözüm değil, tane tane güzel güzel anlat, e o da olmadı, dinlemeden zeytinyağı misali üste çıkma huyumuz var. Sanki suçlu benim. Yoruldum!

Ankarada TJ işteyken bile bu kadar yorulmuyordum. Anneanne-dede varken, canavar, onlar yokken kuzu. Nil'den sevimlisi, akıllısı yok. Ama %99 onların yanındayız...

Nil'in bu kadar çok etkileneceğini bilseydik, belki başka bir çözüm bulurduk bu ayrılığa. Hazırlıksız yakalandık. Neyse ki az kaldı.

2 ayımız kaldı:)
Neredeyse çoğu gitti. Ha gayret.
Nil'im, bebeğim, çok seviyorum seni. Ama burası bizim evimiz değil, kendi düzenimize, evimize kavuşmamıza az kaldı.
Ne olur yıpratma anneni....
Birazcık da laf dinlesen bebeğim....

Not: Yarın anneler günü, yazacak çok şey olsa da, ben yazma hakkımı TJ ile kutlayacağımız bir sonraki anneler gününe saklıyorum.

TJ özledik seni Kociş.....

Bugün Hıdırellez...

Asıldı dilekler ağaçlara...
Fimolarım çıktı ortaya,
eciş bücüş, ama anlamı var her bir parçanın...
Dileklerimi tuttum,
Yazdım tek tek,
En başta sağlık,mutluluk, huzur...
Mumumu da yaktım,
yanımda kızım,
bi TJ eksik,
zaten en büyük dileğim belli değil mi?
.............

Yeni blogum, EAT COOK JOY

Yıllardır TJ der ki, 'qumania.com' un ingilizce versiyonunu da yapsana.
Bir kaç yazıyı hazırladıysam da, üşendim, yapamadım.

Dün TJ'in kaldığı evdeki ailenin de etkisiyle, 'hadi' dedim yapayım. Malum yabancı olunca, bir de anne olunca en çok konuşulan konu mutfak...

İtiraf etmeliyim ki yemek tarifi vermek çoook zahmetli ve zor bir işmiş. Yemek blogu yazanlara tekrar hayran kaldım.

Benimki daha çok bizim evde pişenler, annemin yaptıkları, benim Kanada da muhtemelen pişirmek isteyeceğim, elimin altında olsun dediğim tarifler.

http://www.eatcookjoy.blogspot.com