Eve gelirgelmez TJ ile kahvaltıyı ertelememeye karar verdik. Kafamızı dağıtmamız ve Nil'i rahatlatmamız gerekti. O kadar korkmuştu ki Miniğim....
Arkadaşlar geldikten sonra kahvaltı seansı, Nil de anakucağında bize eşlik etmekte. Neredeyse gün boyunca uyumadı,ben de uyusun diye çaba sarfetmedim aslında.
Bu arada TJ ile o kadar dalgındık ti, mutfakta kırdığımız tabak çanağımı anlatsam, yoksa tekrar tekrar birbirimize sorduğumuz ya da söylediğimiz cümleleri mi...
8 saat sonunda fışkırtarak kusmayınca ve uyuma isteği göstermeyince derin bir nefes aldık.
Miniğim normalde uyuduğu saatten daha erken bir saatte uyudu ve başını yatağa koyar koymazda daldı gitti.
Sevgili Dostlar,
Mesajlarınız ile bu zor günümüzde derdimizi paylaştınız...
Hepinize teker teker teşekkür eder ve derim ki
İyi ki varsınız:)
İyi ki bu blog var!
Ağustosun On ikisi - 2026
1 hafta önce
Kayıtlar
8 yorum:
Ohhh. Çok şükür...
Güçlü minik, aferim ona:)
Sagol Özgürüm,
Ucuz atlattık:)
Vallaha hayatımın en büyük kabuslarından birini yaşamışın. Gerçi neden kabus dediğimi anlatmayayım çünkü zaten moralin yeni düzelmiş.Allah'a şükür bişey olmamış.
Özlemcim iki postu da bir solukta şimdi okudum, çok çok geçmiş olsun, allahım kalbim küt küt oldu, neyse ki atlatmışsınız, oh çektim
İyi olduğundan şüphem yoktu zaten :) Gecmiş olsun tekrar , öpüyorum Nil fıstığımı
canım çok sevindim fıstığın iyiolduğuna. Tekrar geçmiş olsun, Allah korusun yavruşu..
Mutlu son... Bravo Nil'e, annesine, babasına :)
Şükür olsun, tekrar çok büyük geçmiş olsun:))
Yorum Gönder