6 Temmuz 2009 Pazartesi

Ben Kimim, Neden Yazıyorum: Soru: Nasıl Bir Blogcusunuz?

Özgür Anne blogunda yazmış. Okudukça 'ben de ben deee' diyesim geldi. İşte benim gözümden Ben Kimim, Neden Yazıyorum: Soru: Nasıl Bir Blogcusunuz? Mimi...

Nasıl Başladım?

Çok önemli bir destekçinin yardımı hatta iteklemesi ile desek daha doğru olur. Sevgili Asorti Krep’in ‘yazzz, kızın da okur, benim zamanımda yoktu böyle şeyler’ demesi ile başladı herşey. Nil büyüdükçe karnımda, hisler yoğunlaştıkça yazma isteğim attı da arttı. İlk başlarda soğuktum, korku da vardı. Fazla plancı bir insanımdır. Fazla realist, fazla kontrollü. Üzülmekten, kırılmaktan korkarım. Ama zaman ilerledikçe, Nil’in doğumu yaklaşıp riskler azaldıkça yazmaktan korkmamaya kendim olmaya başladım.

Neden Yazıyorum?

Yazmak benim için bir tutku. Blog yazmasam, kendi bilgisayarımda bir şeyler yazarım. Sevdiğim özel insanlara, dostlarıma yaşadıklarımı tıpkı bu bloga yazdığım zaman kimi zaman uzun, upuzun komik mailer ile anlatırım.

Konuşurken ağzımdan çıkanı kulağım duymaz ama yazarken daha rahat ifade ederim kendimi, duygularımı. Çok fazla tartmam, irdelemem ama cümleler daha düzgün, hisler daha net olur cümlelerimde.

Nil’in yaşadıklarımı okuması benim için o kadar önemli ki, büyüdüğünde bakacak belki de.Gelişiminin birebir kaydı bu blogta yaşananlar.

Blog dostları! Hiç unutmuyorum doğuma girmeme saatler var. Özgür anneye mail attım. Korkuyorum diye:) aramızda 17 gün var. Bana destek dolu bir mail geldi. Sabah içim rahat gittim doğuma.

Özgür’ün kızı Eloş ne zaman doğacak, meraktan öldük bir ara. Sonra diğer arkadaşların doğum haberlerini merakla bekler olduk. Önce Huysuzu okuyordum merakla. Sonra Yeşim’in hamileliğini okumaya başladım ki daha mini minicikti Miniğim. Sonra bir yorum yazdım, korkularımda endişelerimde yalnız olmadığımı gördüm.

Kuzunun annesi ile tanıştık:) O kadar keyifli saatler geçirdik ki anlatamam. Çok eğlendik. Ah bir de kızlar biraz büyüse öyle buluşsak:)

Sadece kızımın değil, blog dostlarımın bebeklerinin gelişimi de izliyorum. Onlar mutlu oldukça ben de mutlu oluyorum. Bir sıkıntı yaşadıklarında ben de üzülüyorum. Blog dostlarımın bebekleri, kızımın görmediği arkadaşları.

Doğum gerçekten inanılmaz bir olay ama bir o kadar zor. Öncesi, sonrası, yaşananlar, çatışmalar, kimse anlamaz halleri. Ama anlayan çıkıyor inanın. Benim burada yazdıklarımı diğer annelerde yaşamış ya da yaşıyor. Destek okuyoruz birbirimize. Yanımdaki arkadaşlarım anlamasalarda buradaki dostlar biliyor,hissediyor. Belki de aynı kitapları okumamızın, aynı tarz düşünmemizin etkisi var bilemiyorum.

Tecrübeleri paylaşıyoruz bu satırlarda, birimizin yazdığı diğerimizin kulağına küpe oluyor. Blog dostlarım var,gerçek dostlarımdan ayırt etmediğim :)


Yazmaya Zamanım Var Mı?

Hem var hem yok

Diyorum ya, yazmak benim için bir tutku. Buraya yazmasam mail atarım, yine yazarım. Nil uyurken, sabahın köründe, gecenin bir vakti.

Kimi zaman sorularım oluyor ve onların cevabı yine bu blog sayfalarında saklı oluyor. Blog dostlarıma sayfamdan soruveriyorum soruları. Yaşanan tecrübelerle yeni yeni şeyler öğreniyorum tüm yorumlardan.

Ne kadar yoğunsam, o kadar yazacak şey çıkıyor. Önemli anları not etmeyi seviyorum. O yoğunlukta burayı güncellemek en büyük keyif….

İddalı mıyım?

Annelik bilmediğim bir yol. Yeni bir hayat var ortada ve bu hayatta yaşadıklarımız.Acemi annenin günlüğü de olabilirdi bu blog. Öğrenmeye çalışıyorum. Daha neler neler görücez diyorum. Arada yazıklarımı okuyorum. Duygu çatışmalarımı falan. Kendim için yazıyorum, TJ için ama en çok Nil için....

Ayrıca çok ama çok yakın bir iki dostum var. Onlara mail yazmaktan kurtuluyorum.

İddasızım desek daha doğru. Ölçmeden, biçmeden içimden geldiği gibi yazıyorum ve böyle olduğu için severek yazıyorum. Mutluyum.

Neden tastoli?

Taste of Life ‘ın kısaltılmışı tastoli. Seviyorum tastoli adını.

Neden blog okuyorum?

BBG evine benzetiyorum blogları. Yazmazlarsa merak ediyorum. Kendi arkadaşlarıma verdiğim değer kadar değer veriyorum yakından tanımaya başladığım bloglara.

Herkes kendi bakış açısını yansıtıyor. Seviyorum doğallığı. Diyorum ya bazen ‘bu bizim başımıza böyle geldi. Miniğim böyle yaptı.’ Belki de başkasının bebeği öyle davranmayacak.Tecrübelerimizi paylaşıyoruz bloglarımızda ve ÇOK AMA ÇOK FAYDALANIYORUM,ÖĞRENİYORUM

Sevgili Özgür Anne va Kitubi'ye teşekkürler...:)

3 yorum:

Asortik Krep dedi ki...

Yazmak belli bir disiplini de getiriyor ayrıca..

Ozgur dedi ki...

Canım çok sevindim yazmana. İyi ki yazıyorsun, iyi ki paylaşıyorsun. Birden o doğum zamanlarına gittim geldim okurken. Nasıl bir mucize, nasıl bir heyecan.

Ben teşekkür ederim. Hem yazıların hem de varlığın için.:)

Ozlem dedi ki...

Asortik'im haklısın:)
Sevgili Özgür, ben teşekkür ederim:)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...