12 Mart 2009 Perşembe

Anneliğe Dair Asortik Krep'ten Mektup Var...

Bu blogu 'O' olmasa açarmıydım bilmiyorum. 'Unutmamak için yaz, Çağıl bebek iken olsaydı böyle bir imkan, hiç düşünmezdim.' dedi de dedi:). İlginçtir en yakın dostum bu blog oldu. En yakınımdakiler bile anlamazken beni blog dostlarım anladı
-anlıyor:)-.

Geçenlerde sevgili Asortiğe dedim ki 'Dönüş vakti yaklaştı çok korkuyorum! Bana mail atarmısın?'Maili okuduğumda ağlamamak için kendimi zor tuttum.

Bugün Nil uyudu, derin bir nefes aldım. Herşey güzel olacak dedim ve Asortiğin o nefis mailini okudum. Onun da izni ile -beni motive ettiği gibi yeni anneleri de eder düşüncesi ile-sizlerle paylaşmak istedim.

***
Sevgili Özlem,

sanıyorum tek başına kaldığında Nil ile başa çıkamayacağı ve onu anlayamayacağını düşünüyorsun..Oysa anneliğin en güzel yanları şimdi başlayacak.Artık onu annenle bile paylaşmayacaksın.O tamamen sana ait olacak. Bunu tattığında ki bu sefer ayrılmaya başlayacağın zamanlar sana zor gelecek.En ufak bir sesinden ne istediğini bileceksin, her gün ve her dakika değiştiğini izleyeceksin.Bu günler için tavsiyem,işi gücü bırakıp onu izlemen.Bir daha bu günlerin dönüşü yok ve o her gün büyüdükçe onun bu günlerini özleyip ,mis kokusunu bol bol içine çekip, sessizliğini arayacaksın..
(Fotoğraf makinanı ve varsa kameranı hep açık tut arkadaşım..)

Oysa bir çocuğun en güzel çağları bir bebekliği , iki 4- 5 yaş arasıdır.Bebekliğini unutamayışın sebebi onun çok küçük ve derdini anlatamayacak kadar sana bağımlı olmasından ve her bakışında bu benim duygusundandır. İkinci evresi de 4-5 yaş çağlarıdır ki o zamanda sana sorduğu soruların karşılığını verebilecek ve çocuk yüzü artık oturacak yaşa geldiğinden o yüzde dünyaya karşı oluşan bütün soruları noktası virgülüne kadar suratındaki mimiklerden okuyacak olmandır.

Hem kız olması sebebiyle daha 2.5 yaşından itibaren kıyafetleri konusunda takışacaksınız,hatırlatayım :)

Annelik kadar güzel bir duygu yok, bu bazen eş durumlarının bile önüne geçebilir ama hazırlıklı ol çünkü kızın ne yaparsa yapsın her gün daha çoğalan bir bağlılıkla artık ona bağımlısın..İnsan bunu ilk günlerde anlayamayabiliyor ve unutma ki eşin ve sen ancak çocuğunuzun başında sağ salim ve mutlu olduğunuzda onun hayat üçgeni tamamlanmış oluyor.Bu yüzden eşine ve kızına hayat boyu aynı yaklaşımlarda bulunacağını gözönüne al ve hayatını ona göre kurgula.. Her ikisinin de sana ihtiyacı var. Evin temeli anne ve sen mücadeleyi bıraktığın an o temel sarsılabilir.

Ben senin iyi bir anne olacağını düşündüğümden inan yalnız kalacağın günler hakkında hiç endişelenmiyorum. Zaten telefonum elinin altında sıkıştığında ara ya da her şey için annenden yine yardım alabilirsin..Birde sana "anneler grubu " diye bir zamanlar bizim de üyesi olduğumuz internet sitelerinden birine üye olmanı öneriyorum.Zaman değiştiğinden ancak internetten bire bir takip edebilirsin bazı şeyleri.

Sana kolay gelsin.Çok zevkli ama bir o kadar da yorucu bir döneme adım atıyorsun.Keyfini çıkararak ve tadına vararak geçirmeye çalış.Zor zamanların olacaktır ama emin ol güzelliklerinin yanında bunlar hiç bir şey.

BLOG YAZISI GİBİ OLDU BAK SANA ÖZEL BİR ANNELİK YAZISI :))

Nil' i ve seni öpüyorum..Sevgilerimle..

***
Bu mektup en kısa sürede print edilip aynanın bir köşesine konulacak. Her umutsuzluğa kapıldığımda okunacak.

Teşekkürler Asortik:) Maili okuduğumda kendimi inanılmaz özel hissettim. Tekrar Teşekkürler...

3 yorum:

Asortik Krep dedi ki...

Nil ve sen benim için çok özelsin.Keşke Ankara' da olabilsem ..

Bu satırları okurken bir başkası yazmış gibi okudum ama seni gözlerimin önüne getirip bir o kadar da duygulandığımı itiraf ediyorum.

mummy dedi ki...

Özlemcim istikamet ters olsa da aynı şeyleri yaşadım seninle..Ece bir aylık kadarken -zaten yanımdan ayrılalı on gün olmuş bulunan- annemin yanına gittim Ank.'ya..İki aylıkken beni evime bıraktılar,İstanbul'a..Annemle babam giderken resmen çıplak ayak sokağa atlayıp arkalarından ağlamak geldi içimden..Ece'yle el sallarken pencereden anneme ,çocuk gibi ağladım hıçkıra hıçkıra..Sonra Ece'yi uyuttum rahatladım,doyurdum rahatladım,altını aldım rahatladım,akşam banyo yaptırdık rahatladım..Ona tek başına da çok güzel bakabildiğini gördükçe öyle kendine güvenin geliyor ki sanki yıllardır anneymişsin gibi..

Evet çok zor anların da oluyor ama eşinle birbirinize destek olarak atlatacaksınız..Hele çekirdek aile olarak çıktığınız gezmeler de-ki havalar ısınıyor bak şanslısın bu açıdan sen de- başlayınca ohh diyeceksin buymuş hayat..

Anneliği en güzel haliyle becereceksin,yapacaksın çünkü bu bebeğinin sana öğrettiği bişey zaten hiç korkma..

Sevgiler sana da kuzuya da..

Ozlem dedi ki...

Asortik,
Keşke biz Fethiye de yaşayabilsek:)
Hayalim o.

Mummyciğim,
Yazdıklarını okurken o kadar iyi hissettim ki, ben anyayı konyayı şimdi değil yarın akşam babam gidince hatta belki de pztsi günü evde Nil ile yanlız kalınca anlayacağım. Biz de sizi öpüyoruz:)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...