11 Aralık 2008 Perşembe

Kısa kısa....

Herkese iyi bayramlar!
Sağsağlim (doğurmadan)Ankaraya geldim. Salı sabah yola çıktık. Salı akşamdan bu yana uyuyorum.
Yorgunluk,üzüntü...
Ama insan herşeye alışıyor.

Eskiden sol tarafa yatar ve rahatsızda olsa uyurdum. Ama şimdi her 1-2 saatte bir bir sol taraf bir sağ taraf yapıyoruz. Her dönüş ayrı bir ağrı.

Annem aralık ayında Ankaraya gelecekti. Tabii bu durumda gelemeyecek. Allahtan yolda doğurabilirim korkusuyla hastane çantasına girecek kıyafetleri çantama atmıştım. Gitmişken onlar yıkandı, ütülendi.

Annem de ocak ayında dedemin 40 ı çıkınca gelecek. Umarım o zamana kadar dayanır, anneanneni beklersin Minik!

Bayramda annemleri göremeyeceğime üzülürken, hayat bizi hiç ummadığımız anda başka bir tarafa savurdu. Hiç görmediğim dostları gördüm. Kah ağladım, kah güldüm.
Bolca yemek yedi(rildim)m.

Tek üzüntüm, bir tanecik dedemin Miniği görememesiydi. 'En azından hamile olduğunu biliyordu' sözleri tesellimiz oldu.

Devamı gelecek!

1 yorum:

Asortik Krep dedi ki...

Bende aynı şeyi düşündüm biliyormusun..
Uzak akraban gibi oldum :))

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...