25 Şubat 2009 Çarşamba

Korku...

Bir yerlerde okumuştum
'kimse mükemmel bir anne değildir, ben sadece 'iyi' bir anne olmaya çalışıyorum.

Çevremde gördüğüm hataları-benim için hata olarak adlandırılan davranışları- yapmayan bir anne olmak amacım.
Ama iyi ama kötü. Sevgisini gösteren ve çocuğu ile iletişim kurabilen bir anne. 'Söyleyemedim cünkü korktum' demeyen bir çocuk.
Ne mutlu bana ki böyle bir ailem var.

Annelik garip bir duygu,hata yapmadan var olmak istiyorsun. Zaten detaycı ve plancı biri olan ben bazen kendimi tanıyamıyorum.
Korku da var tabii, hata yapmak istemiyorsun. Çocuğuna hep pozitif yaklaşmak istiyorsun.

Ağlayınca ,hele ki susturamıyorsam, kendimi yetersiz hisediyorum.
Ne yapsam da Nil'i mutlu etsem diyorum.İşte o anda dünya tersine dönüyor.

Anne yanında bunlar daha çabuk atlatılıyor. Alıngansın, korkuyorsun ve annen orda. Başkası olsa söylediğin bir laf karşındakinin canını yakar ama anne işte, bir çok şey sorunsuzca halloluyor.

Öte yandan kendi evini, eşini, kedini özlüyor, düzenini kurmak istiyorsun. Ama korkuyorsun da....

Kısacası yine ikilemlerdeyim Dostlar,
Bir-İki bilemedin en fazla üç hafta sonra ver elini Ankara. Kendimi hazırlamam lazım.

Tek duam 40ımız çıktıktan sonra bazı şeylerin daha kolay olması-düzene girmesi-....
Siz ne dersiniz dostlar?
Bu yollardan geçtiniz mi?

8 yorum:

havvanur dedi ki...

korkularından çokta iyi bi anne oldugun belli bnc40 çıkmasını bile beklmeden kendi yuvana dön yardımcı olmayınca insan daha bi çabuk hayata dönüyor kendine güvenin gelio becerebiliyorum dior tabi sen bilirsin insanın kendi düzeni daha başka oluyorr sevgiler arakadaşım allah yardımcınız olsunn mükemmel diede bişi yok herkes kendince zaten mukemmeldir.

Senem dedi ki...

Bence tekrar çekirdek aile (sen, eşin, bebeğiniz ve kediniz) yaşamaya başladığınızda sandığından çok daha becerikli ve iyi bir anne olduğunu göreceksin. Benim annem çeşitli nedenlerle pek fazla yanımda olamadı. Daha eve geldiğimiz ilk geceden itibaren ben, eşim, bebeğimiz ve kapının önünde kedimiz yalnızdık ama herşey yolunda gitti ve biz çok mutluyduk. Anne/aile desteği çok öenmli tabi çekirdek aile olmak, kendi bebeğine kendin bakmak çok güzel. Şiddetle tavsiye ederim :)

Ozgur dedi ki...

Sevgili Özlem, 40ı çıksın siz dönün, bir deneyin olmazsa anne gene gelir (mi?) İş başa düşünce insan daha bir susturabilir oluyor. Kendi adıma çevrede biri yokken ağlamasına daha fazla tahammülüm var. Bi de bebek bu yahu, ağlayacak diye rahatlamak lazım. Yani bebeğin ağlaması kötü annelik değil ki. Ağlamaya terketmek doğru değil de, yani işte elinden geleni yapıyorsun. Kimi bebek seviyor ağlamayı.
Merak etme sen.
Bi de eve dönünce kocayı biraz işlere dahil edin nacizane öneri:)

kirazsevdasi dedi ki...

ben daha bu yollardan gececek seviyeye gelemedim biliyorsun Özlemcim ama sahsi fikrim nacizane;
ben de bir an oncedonup kendi duzenini kurmanin daha hızlı iyilesme surecini getirebilecegini dusunuyorum.
Ne sanslısın, boyle zaman zaman da olsa destegine guvendigin, varliginin seni rahatlattigi bir annen var. En azından varligini biliyorsun.
Boyle dusun, gerekirse yine gidersin ya da o gelir.

Ozlem dedi ki...

Merhaba Havvanur,Senem,Özgür ve Kiraz Sevdası...
Destek dolu mesajlarınız için teşekkür ederim. Ne demek nacizane,sizlerin deneyimlerinden o kadar çok yararlanıyorum ki:)
Teşekkürler:)

huysuz dedi ki...

tabii ki hepimiz geçtik ve belki de hala geçiyoruz bu yollardan.
tecrübemi paylaşma noktasında şunu diyebilirim ki, sabır, doğallık ve içgüdü, bu üçünün kesişiminde doğru birşeyler buldum ben.
zaman da bir çözüm mutlaka. iyi hatta en iyi anne olmak için hepimiz yolun başındayız. çok acele etmeyip, sindirmek, anlamak gerekiyor durumları...
mükemmel olmayı bir an olsun bir kenara bırakıp, sadece doğal bir şekilde 'iyi' olmakla başlayabiliriz belki de :)

bitanemiz bebegimiz dedi ki...

benimde kırkı cıkasıya kadar kayınvalidem yanımdaydı gidince sudan cıkmıs balıga döndüm..nne yaparım nasıl uyutırum ev işi nasıl yaparım diye düşündüm durdum ama hersey oluyor inankiç..simdianne oldugumu daha iyi anladım yanlız kalınca..her işimide yapıyorum aile oldugumuzu basbasa kalınca daha ıyı anladık...hiçkafanı takmaa hersey oluyor gırıyor yoluna sevgiler...

Ozlem dedi ki...

Tatlım Merhaba:)
Düşüncelerine kesinlikle katılıyorum:) Annelik sabırla eş anlamlıymış gerçekten!

Bir tanemiz bebeğimiz:)
Teşekkürler yorumun için. Yakında yeni bir yola giricez:)

Sevgiler!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...