37.Hafta ve Önemli Gelişmeler-Şaşkınım-

Az önce doktor kontrolümüzden çıktık.
Haberler fena, 'Minik' ters dönmüş bir halde, 10 cm kala keyif çatmakta. Bunu anlamı şu: Her an doğum olabilir. Muhtemel doğum 10 Ocak ve sonrası, 10 Ocağa kadar dayanırsa yani 10 Ocak sonrası olursa normal epidüral, dayanamazsa sezeryan epidüral.

Mide bulantısı, gögüs altı sıkışması tam gaz devam. Midem daha da bulanabilirmiş.
Gaz olayına çözüm: doktorumumda onayıyla Rezene Çayı! İstediğim kadar içebilirmişim. Allahtan Doğadanın Rezene Çayından almıştım bir paket.

Olur da kanama, bebekte bir hareketsizlik olursa anında doktor aranacak.
Bu arada bolca protein ,ki bu sanırım benim yiyemediğim kırmızı et anlamına geliyor,
sıvı tüketmem gerekiyor. Geceleri 1.5 litre su içiyorum ve sürekli terliyorum.

Yorulmak yok ama sürekli aynı pozisyonda oturmakta yok. Yarım saatte bir kalkmak azıcık yürümek iyiymiş.

Anneme haber verildi. Yarın öğleden sonra burdalar. Hiç aklımda yoktu bu kadar çabuk geleceği....

Şaşkınım!
Olurda Minik haftaya cumaya kadar dayanırsa, haftaya cuma yine kontrolümüz var.
Umarım Dayanırsın Minik,
Annen şu anda çok şaşkın!

Mutlu Yıllar!

Hamileyken Yılbaşı Programı Yapmak!

Geçen yıl 'Seneye yılbaşına karnın burnunda gireceksin' deseler, onlara 'Hadi canım' derdim.

Her yeni yılda heveslenen, evi süsleyen ben, bu yıl minicik yılbaşı ağacımızı çıkarmayı bile unuttuğumu şu anda bu yazıyı yazarken fark ediyorum. Acaba yerini başka heyecanlar aldığı için olabilir mi?

-Bebek yukarda di mi canım? Aşağı inmiyo di mi?
-Bak yine tekme attı!
-Çok sert vuruyor ya!
-Nerde bu kız?
-Başımı karnına koysam kalp atışını duyar mıyım canım?

İşte bu ve bunun gibi konuşmalarla sabahımız akşamımız ailemize katılacak Minik üzerine...

Her yıl yılbaşı akşamını nasıl geçireceğimiz 2-3 gün önce belli olur. Şu anda plansız bir şekilde evde oturup film izlemeyi düşünüyoruz.

Dışarı çıkamıyoruz,
restaurantlardaki sigara dumanı ve gürültüye zaten normalde dayanamam ama şu halde düşüncesi bile ürkütücü!

Belki yakın 1-2 dost gelir, azıcık çene çalarız.
İşin kötüsü kaçta uykum geliyor kaçta gidiyor, bir iyi bir kötü hissetme durumları, huysuzluklar şu aralar çokça yaşadığım şeyler!

Benim gibi hamile olan, hele ki hamileliğin son zamanlarına gelmiş dostlar,
sizin plan programınız ne?

Doğum günüm!

27 Aralıkta doğmanın en kötü yanı nüfüs cüzdanınıza ocak başlangıç tarihlerinden birinin yazılması ve taa evleninceye kadar bu durumla alakalı olarak annenize söylenmenizdir. Evlendikten sonra yaşlar ileri değil geriye sardığı için sorun kalmaz. Anneniz mutlu, siz mutlu.

Geçen yıl 2008'e girerken aklımdan geçen hayaller arasında bebek hayali var mıydı hatırlamaya çalışıyorum. Evet vardı ama sadece sözde olan ve şubat-mart ayında olgunlaşan bir hayal 16 mayıs cuma günü Enciyle yaptığımız test sonucu ve sonrasında 17 mayısta kan tahlili ile kesinleşen bir şölene dönüştü.

Aniden hayatım değişti. İnsanlar bebekleri hemen olmadı diye panik olur, senin annen Miniğim,hamilelik öncesi testlerden sonra bu kadar çabuk gelmene şaştı kaldı. İlk ay değil ama 2.ay ve sonrası mide bulantıları ile geçen ve hala zaman zaman beni sıkıntıya sokan bir dönemdi. Kokulara duyarlı olmayan ben tüm kokuları alır buldum kendimi.

Eylül ayında dayın bizimle kalmaya başladı. Alıştırdı kendini bize ve sonra pırrrr Aralık ayında gidiverdi. Ocak ayında ise Amerika yolcusu. 12sine kadar doğarsan o da aklı sende gidecek. Zaten tüm naz çekmeler, 'canım ablamlar' sana Minik. Ben hayatım boyunca böyle alaka görmedim.

29 Kasım da bir tanecik dedem vefat etti. Oysa ne kadar istemişti seni görmeyi ve bir kez olsun kucağına almayı. Seni göreceğinden o kadar emindik ki. Belki o da oralardan görecek seni Minik...

Biraz da güzel şeylerden bahsedelim. Yoda yani kızkardeşin hala bizimle. O kadar tatlı ki, bak kardeşin, oyun arkadaşın bile sanki geleceğini biliyormuşcasına en sevdiği aktivite olan karnımın üstünde uyumaktan kendi kendine vazgeçti.

Yeni yaş,yeni yıl ve senin gelişin yeni başlangıçlar demek. Evet,bizim içinde yeni bir başlangıç.Umarım herşey yolunda gider....

Bu yazı aslında doğum günü yazısı olacaktı ama okuyunca farkettim ki yılın özeti yazısı olmuş.

Bu doğum günüm hayatımın en özel doğum günü.İnanılmaz heyecanların yaşandığı!

Miniğim,
seni bekliyoruz,
heyecan ve özlemle!

Not: Sen yine de vaktinde gel Minik, aman erken gelme olur mu? :)

36.Hafta-Geri Sayım Başladı-

Minik gelmene az kaldı. Ama erken de gelme, zamanında gel:)

Şu aralar geceleri kabuslar görüyorum. Her gece yeni bir macera. Sadece doğum yok elbette, macera filmlerini aratmayacak alakasız alakasız konular! Tabii geceleri wc seanslarını ve sağa sola acıyla dönmeleri saymıyorum.

Bir de bir gaz sancısıdır aldı başını gidiyor. Ara ara beni rahatsız eden ama sonra geçen sancılar bunlar. Minik hep diyorum ya 'erken gelme kızım, vaktinde gel, en azından anneannen gelsin öyle gel:)'

Gittikçe ağırlaştığımı hissediyorum.Göbeğim heryere benden önce gidiyor. Şu ana kadar aldığım kilo 9, hadi bilemedin 10. Haftaya cuma doktor randevumuz var.Heyecanlıyım çok! O zaman doğumla ilgili herşey daha da net olacak.

Nedense bu konuyu çok irdelersem zaten panik ve kontrol delisi olan ben daha da korkacağımı düşünüyorum. Acı epidüralde de var, sezeryanda da var. Normal zamanda, normal doğum korkusu olan ben epidüral düşünüyorum. Belki de herşeye hakim olma duygusu, bilmiyorum. Bir de spinal sezeryan beni daha çok korkutuyor. Ama dediğim gibi doktora güven şart. Belki de şu anda beni sakinleştiren tek şey o. Güven!

Eksikler tamamlandı. Hastane çantası kısmen hazır. Aklıma geldikçe ekliyorum. Bu arada geçenlerde bir arkadaşım hiç aklıma gelmeyecek bir şey söyledi. 'Bebeğin ilk kez giyeceği hastane çıkışını, battaniyesini ve bir bezi bir poşete koy, o telaşede annenler falan hangisiydi, nerdeydi derdine düşmesinler, sen doğuma giderken hemşireye verirsiniz' dedi. Mantıklı geldi :)

Yeni doğan bebeğe ziyaretler...

Dün bir arkadaşımla konuşuyoruz. Bebeğin kırkı çıkmadan ev ziyaretleri olmaz herhalde' dedim. 'Sen öyle san, insanlar kırkı mırkı dinlemez' dedi.

Anlıyorum sevildiğini bilmek güzel ama bu kadar anne ve bebekle iç içe olmak ne kadar doğru? Önceleri bu konuda katı olduğum söylenemezdi ama şimdi her geçen gün anneliğe bu kadar yaklaşmışken buna çocuğumu koruma iç güdüsü de denebilir tabii.

Bence ilk kırk gün anne ve bebeğin birbirine alışması açısından oldukça önemli. Ama Elif Şafakta diyor ya bazılarının kırkı 10 günde çıkar, bazılarınınsa 6 ayda. Ama benim karşı çıktığım misafir ve gürültü dolu bir ev. Herkesi memnun etme çabası. Güzeryüzlü olmak istemesem de güzeryüzlü olmak zorunda olmak.

Bir o kadar insanın yeni doğmuş bebeği sevme, kucağa alma arzusu. Kendi çocukları olsa bu kadar rahat davranırlar mı sanmıyorum?

Duvar stickerı vs...

Şu duvar stickerlerı uzun zamandır kafamı kurcalıyordu. Walltogetherdan modeli bile belirlemiş ve İstanbulda oturan bir arkadaşımdan benim için gidip görmesini bile istemiştim. Geçenlerde arkadaşım aradığında sadece internet üzerinden satış yaptıklarını söylemişler. Arkadaşım iç mimar ve birkaç parça almayı düşündüğümüz için boyut ve rengi onunla ortak netleştirmeyi konuşmuştuk. Sonuçta onun da içine sinmedi.

Tesadüfen Paşabahçede dolanırken bir baktım çeşit çeşit duvar stickerları. Hem de gayet uygun fiyata.
Sonuç olarak kuş ve balina olmak üzere toplam 18 parça seti 15 ytl gibi bir fiyata aldık. Henüz uygulamadık ama eve gelip paketi açtığımda oldukça kaliteli olduğunu gördüm.
Ayrıca daha büyük setler de var.Seçtiğiniz desene göre değişiyor fiyatlar.Walltogethera göre de oldukça uygun.Tabii önemli olan istediğin gibi bir şey bulabilmek. Ankara'da İKEA olsaydı kesin ilk oraya bakardım:).

Onun dışında Kraftın park yatağını açtık. T.J kurdu ve sonra bir sorun olmadığını anlayıp tekrar kaldırdık. Park yatak 'Minik' doğunca bizim odada duracak.

Şu sıralar Tracy Hoggs'un kitabına takmış durumdayım. Altını çiziyorum anlamaya çalısıyorum ama anlayamadığım yerlerde olmuyor değil.Bence yöntem kesinlikle mantıklı. Doğru uygulanırsa etkili de. Ama işte olay doğru uygulamakta!
Bu konuda bana yardımcı olabilecek dostlar var mı?

Gri Ankara'dan Sevgiler!