7 Mayıs 2011 Cumartesi

Yaramaz Nil....

Nil TJ gitti gideli tam bir felaket. Tanıyamıyorum kendi kızımı. Uyku düzenine hiç girmeyelim,kaka olayı, onu da pas geçiyorum. Yemek yemek, canımız isterse ama hamurişine asla hayır diyemiyoruz, neyse ki abur cubur ve çikolata konusunda çok ama çok sıkıyım, o konuda kimseye taviz yok.

Bugün anne evinde temizlik var, yardımcı kadın nereye, Nil oraya, kadıncağız temizliyor, Nil kirletiyor. Annem sesleniyor, 'Özlemmmm, gel de kızını al'.
Gidiyorum, dil döküyorum, gelmiyor. En son kolunu detarjan dolu kovaya soktu, bende şarteller attı.

Bağırmak çözüm değil, tane tane güzel güzel anlat, e o da olmadı, dinlemeden zeytinyağı misali üste çıkma huyumuz var. Sanki suçlu benim. Yoruldum!

Ankarada TJ işteyken bile bu kadar yorulmuyordum. Anneanne-dede varken, canavar, onlar yokken kuzu. Nil'den sevimlisi, akıllısı yok. Ama %99 onların yanındayız...

Nil'in bu kadar çok etkileneceğini bilseydik, belki başka bir çözüm bulurduk bu ayrılığa. Hazırlıksız yakalandık. Neyse ki az kaldı.

2 ayımız kaldı:)
Neredeyse çoğu gitti. Ha gayret.
Nil'im, bebeğim, çok seviyorum seni. Ama burası bizim evimiz değil, kendi düzenimize, evimize kavuşmamıza az kaldı.
Ne olur yıpratma anneni....
Birazcık da laf dinlesen bebeğim....

Not: Yarın anneler günü, yazacak çok şey olsa da, ben yazma hakkımı TJ ile kutlayacağımız bir sonraki anneler gününe saklıyorum.

TJ özledik seni Kociş.....

Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...