2010...

2009 garip bir yıldı...
Nil'in doğumu harikaydı,o minicik kalp bana hiç yaşamadığım duyguları yaşattı. Ama onun dışında pek sakin, huzurlu bir yıl geçirdim diyemem.

Umarım 2010 huzurlu, mutlu, en önemlisi sağlık ve neşe dolu bir yıl olur.
Herkes için...
Hayallerin gerçek olduğu,
Mutluluktan gözlerin parladığı bir yıl olur...

Annenin Notu: Bu resmi tesadüfen buldum ve aşık oldum:)

İyi ki doğdum...

Yarın 29 oluyorum.
Bebek doğduktan sonra zaman hızlı geçer derlerdi de inanmazdım.
30uma 1 kala,hızla akıyor hayat. Kimi zaman çok mutlu, kimi zaman endişeli, kimi zamansa nasıl geçecek bu sıkıntılı zamanlar dediğimiz hayat...

Bu Nil ile ilk doğum günüm. Ne kadar özel.

Evimizde YeNi BiR HaYaT...
Yeni yeni şeyler ögreniyoruz her geçen gün.
Evde emekleyerek saklambaç oynuyoruz mesela.
Gülüyoruz.
Ayağa kalkmak istiyoruz artık.

28ime girdiğimde karnımda Nil vardı.
Dışarıda dostlarla acele bir yemek yemiştik.
Yemekten de müzikten de birsey anlamamıştım.
Hamileliğin son dönemleriydi,
'Ha geldi ha gelecek bizim kız' diyorduk.

17 Ocak sabahı geldi Minik Kuş...

Bu gece TJ ile Nil uyuyunca kutlayacağız dogumgünümü. 1 gün önceden.
Öncesinde Enci ile bir kahve içilecek. Sonra kedimiz Yodaya-artık Encinin kedisi oldu sayılır- minik bir ziyaret Nil ile...
Eve gelince dışarıdan yemek söylenecek, en pratiğinden.

Ertesi gün arkadaşlarla brunch, Nil izin verirse...

En güzel hediye Nil bu yıl...

28 yaşında anne oldum ben.
Ve blogum sayesinde inanılmaz güzel dostlarla tanıştım...

İyi ki doğdum

Annenin Notu: Şimdi eve geldik.Yorucu bir gündü...Sabah 4den beri ayaktayız. Gece 3 kez kalktık. Diş olayları! Ben sürünüyorum ama Nil tüm gün 1 saatten fazla uyumadı...

Bakalım yarın nasıl geçecek...

Kitap Önerisi Olan???

Uzun zamandır aklımda olan, zaman zaman da görüştüğüm blog dostları ile paylaştığım bir konu...

Kitap okumayı çok severim, biyografi kitapları ile yeni yeni insanlar tanırım...

Nil doğunca Tracy Teyze ile rutinimiz oluştu. Hamileliğim son zamanlarında okudum okudum.

Nil doğduktan sonra 'Ne okumalı da ilerde doğabilecek sorunlara önlem alınmalı' diye düşünür oldum.

Annelik Sanatını yazın okudum. Şimdi elimde Huysuz ve Tatlısı'nın önerisi Freud'a ne yaptık da çocuklarımız böyle oldu?' var. Okunması rahat ama bize birazcık erken.

Birçoğumuz kendi ailelerimizi örnek alıyoruz, kendi deneyimlerimizden yola çıkıyoruz. İyi polis, kötü polis meselesi bana göre değil mesela. Bazen istem dışı oluyor olaylar, kendiliğinden gelişiyor. Biraz daha bilinçli olur, çokça okursak belki de bunun önlemini alabiliriz.

Dostlar,
kitap önerilerinizi bekliyorum. Fazla sıkmayan, çok ağır olmayan...

İlk kitap....

Uzun zamandır Nil'e kitap almak istiyordum. Kalbimde Küçük Prens vardı ama öncelikle sayfalarını çevirdiği bol renkli bir kitap ile başlamak daha uygun geldi.
Sevgili Tekirciğimin önerisi ile Küçük Korsan iş başında ilk kitabımız oldu.
Tabii Nil'e bu kitap 10 dakika bile dayanmayacağı için bir de 'haydi beni bul, renkler' kitabını aldım. Karton, Nil'e dayanır:)

Küçük Korsan iş başında nefis bir kitap.Hadi itiraf edeyim, biraz da kendime aldım bu kitabı:). Christine Nöstlinger'in diğer kitaplarında sıra... Resimler müthiş. Şimdilik Nil ben yanında iken resimlere bakıyor. Kitabı seviyoruz, parçalama isteğinde hemen diğer kitabın sayfalarını çevirmeye başlıyoruz...

Biz çok sevdik...

Bizde keyifler...

Bu aralar keyfimiz bir öyle-bir böyle...

Nil altının açılmasından daha doğrusu bez ve kıyafet değişiminden hiç hoşlanmıyor. Eline oyuncak vermek işe yaramıyor. Bağrıyor, bağrıyoruz. Alt/kıyafet değişimi sonaerince derin bir 'Ohhhh' çekiyoruz.

Altta -üstte dişler çıktıkça çıkıyor. Tüm dişler kabarmış durumda, azıcık huysuzuz bugünlerde...

Anneanne cumartesi akşam gitti. Almanya'dan anneanne evine dayı geldi-yılbaşı tatili. Niloşun DAYIsı seni Ankaraya bekliyoruz....

Nil'in 2010 takvimi için fotoları seçmek bir yana, bilgisayara bile atamadım. Bu hafta postalamak lazım...

Annenin Notu: Geçen haftalarda yaşadıklarımı hatta aklımdan geçenleri düşündükçe yazdıklarım komik geliyor.
En önemlisi sağlık, gerisi boş....

İyi ki varsınız dostlar....

Sonuç Temiz...

Şu anda o kadar rahat hissediyorum ki kendimi... Geçen pazartesinden bu yana süregelen uykusuz, gergin geceler NİHAYET sona erdi.

Kist iltihapmış. Yarın yazılı sonucu da alıcaz. Sabah 9 da doktor kontrolüm var. Pansuman vs...

İnsanın aklına kötü kötü şeyler geliyor. İlk düşündüğüm Nil oldu.Sonra TJ, annem,babam...

Ne mutlu bize ki HERŞEY GERİDE KALDI...

Eeee nerde kalmıştık?:)

Kist aldırma...

Dün saat 9 gibi Mesa Hastanesindeydik. Bizi hasta yatış kısmına aldılar, odamıza çıkardılar. Önce hemşireler, sonra anestezi ekibinden biri, en sonda doktor geldi.

TJ ile ilk başlarda gayet rahattık, sonra rahatlığın yerini gerginlik ve stres aldı. Anestezi ekibinden biri geldiğinde bu strese daha fazla dayanamayacağımı anlayıp genel anestezi istedim. Gitmeden size bir sakinleştirici yapalım dediler, harika dedim. Sonrasını hatırlamıyorum. Ameliyathaneye girdiğimi bile hatırlamıyorum.

TJ benim halime pek gülmüş.'Nil'i istiyorum, elimi tut, annem nerede?' falan demişim, herşey hayal meyal....

Saat 10 da aldılar bizi, saat 11 de odama gitmek üzere ameliyathaneden çıkınca uyandım. Genel anestezi olsa bu kadar çabuk uyanmaz, kendine gelmezdin falan derken TJ, cevabı doktorum verdi. Bana sedasyon uygulamışlar. Sedasyon neymiş, ben de az önce öğrendim:
'Hastanın bilinci kaybolmaksızın sakinleştirilmesinin biraz ötesinde ilaçlarla rahatlatılmasıdır.
Hasta işlem sırasında komut alabilir,söylenenleri yapabilir ancak işlem sonrasında neler yapıldğını hatırlamaz. '

Göğüste bir ağrı ama ciddi ağrı kesiciler sayesinde pek birşey hissetmiyorum. Annem boynuma bir eşarp bağladı. Kolumu çok oynatmamam gerekiyormuş. Göğüsle ilgili durumlarda kol şişermiş.

Dün saat 4 gibi evdeydik. Mide bulantısı ve ağrı...Şimdi daha iyiceyim.

Bugün saat 4 gibi aşağı yukarı bir sonuç çıkacak. Umarız temiz çıkar...

Tüm iyi dileklerinize teşekkürler...

İyi ki varsınız...