3 Mart 2011 Perşembe

Nil İzmir'de...

Evettt, salı sabah İzmir'e gidiş, bu sabahsa dönüş yaparak Nil ile başka bir rekora imza attık.

Benim 'Sevgili' İzmirli. Doğma büyüme Ankara ama kökler Ege... Anneannesi, ağbisi ve yeğenimizin ikametgah İzmir.

Salı 10 uçağıyla İzmir. TJ'in anneannesinde dünyanın en güzel enginarını yedim. En hızlısından bir İkea turu, Niloşa çatal, kaşık, tabak. Yelizimi aradım, konuşamadım. Arcacımın bir an önce toparlanması için kalbimiz, dualarımız onlarla...
Hayat'ımla buluşamadık.

Ama güzel bir 2 gün geçirdik. Dün Nil, kendinden 6 yaş büyük kuzeni ile oynadı. O koşuşturup kudurdukça, bizim kız kıkırdadı.

Midye dolma, kokoreç ve kumru (bana susamsız ekmekten yengen yaptırdı TJ) yendi en acelesinden. Hah bir de Kavak Yelleri dizisinde görüp, o gündür TJ'e 'nasıl bir şey bu?' diye sorup durduğum Boyoz.

Nil artık büyüdü, dönüş yolu hariç pek arıza çıkmadı.

Vapura da bindik. Ben bayıldım ama Nil pek sevmedi.

TJ mutlu, Ege çocuğu o.

e o mutlu olunca biz de:)

5 yorum:

Gulcin dedi ki...

Oncelikle merhaba :)

Boyozu begendiniz mi cok merak ettim yazamadan duramadim. ben bayilirim bayilirim ve nedense Izmirlilikten heralde herkes sevsin boyozu istiyorum :)

yeni hayatinizda bol sans!

Ozlem dedi ki...

Merhaba,
Sevmedim diyemem ama çok çok sevdim de diyemem. Sanırım bir kaç gün daha kalsak ben ondan neler neler yapardım:) Sucuklu boyoz, nutellalı boyoz. Ben böyle konuştukça TJ gülüyor:)

Ozlem dedi ki...

Teşekkürler içten yorumunuz için:)

Defne Soysal dedi ki...

Neymiş o boyoz hiç duymadım.Gidersem mutlaka deneyeceğim.

baba dedi ki...

afiyet olsun.
bir daha geldiğinizde topçu'da çöp şiş yemenizi tavsiye edeceğim.
tekrar bekleriz:)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...