35.Hafta Hoşgeldin!

Dün gece "hafta sonu İstanbul'um" geldi. Şansımı deneyeyim diye doktorumu aradım.
'Artık kritik haftalar, her an herşey olabilir.Bence gitme' diyince mecburen kaldı hayaller.

Oysa İstabul'da burada pazar kahvaltısı, burada tost,burada akşam yemeği ve hayatımda yediğim ennn nefiss mezeler ve Ankaraya dönmeden önce burada ise alışveriş yapmak isterdim:)

Neyse sağlık olsun, kızımın keyfi yerinde olsun. Sağlıklı ve vaktinde doğsunda!:)

Bu sabah 6 gibi bir bulantı ile ayaklandım. Ağzımda hala o kötü tat var, T.J'in yaptığı o nefis tost bile fayda etmedi.

Uyumak giderek zorlaşıyor...

devamı yolda!:)

Gerekli mi?

Minik için gerekli eşya listesi neredeyse tamam.
Ama siz tecrübeli annelere danışmak istediğim bir şey var.

Bebek için nem makinası gerekli mi? Şimdiden almak mı lazım? Ne tavsiye edersiniz?
Aynı şekilde gögüs pompası? Şimdiden mi almak mantıklı yoksa gerekmeye de bilir mi?

:)

Okuyorum!

34.hafta doktor kontrolü

Bizim kız 2,300 kg civarında olmuş.
NST de bizim kızın keyfi pek yerinde çıktı.
Doktorum 'Miniğin başı öne eğik, biz bu durumu son ay bekleriz. Aman dikkat et, ayakta fazla durma, ayaklarını uzatıp otur. Yorulma' dedi. Bu kulağıma küpe olsun.
Uyku problemleri, sırt ağrısı normalmiş. Dün sol kalça kısmımın aşağısı felaket ağrıdı. Nedeni bebeğin büyümesiymiş. Ayrıca kalp sıkışması vs. de normalmiş ve fazlalaşacakmış.

Kısacası herşey daha da zorlaşacak gibi...
Ocağın ilk haftasına tekrar görüşelim dedi doktorum.

Bu arada karnıma bakan herkes bilmiş bilmiş 'Bu kesin erkek' diyor.Tekrar baktık ultarasonda evet bizim Minik bir kız :)

devamı gelecek....

Alışveriş!

Cuma günü 34.haftaya girdik! Son eksikleri bir an önce tamamlamak adına π point ile alışveriş turumuza çıktık.

Alınması gerekenler

Küvet-file-banyo süngeri,
Disposal yani atılabilir kilot
Banyo için steril tozu diye bir şey varmış ondan.

İlk önce Armada Mothercare ve Chicco yaptık.Mothercare da bebek küveti var. Ama ben özelcan bebe ye bakmadan almak istemedim.
Steril tozu diye birşeye ise rastlamadık. Eskiden varmış ama artık yokmuş sanırım.
Ordan sonra durağımız Söğütözü Özelcan Bebe! Küvet, file, banyo süngeri, -hatta küçük bir kova ve maşrapaya da ihtiyaç varmış-ve küvet için ayakla beraber hepsini gayet uygun bir fiyata alıyoruz.

Özel steril tozu için Çukurambar e-bebeğe bakın diyorlar. İstikamet Çukurambar! Orda da bulamadıktan sonra artık böyle birşeyin kullanılmadığına karar veriyoruz. Bu arada aldığımız banyo aksesuarlarında hala kardayız!

Cepa da önce Mothercare a çıkıyoruz. Disposal kilotları alırken bir de kızım için burun aspiratörü, fırça, banyo termometresinden oluşan bakım seti alıyorum. 4 ürün aldığınızda en ucuz olanının fiyatını ödemiyorsunuz.

Slinge de bakınıyorum ama hiç bir yerde yok!

Hastane çantasına konacak eşyalar hazır! Ama en kısa sürede yerleştirmek, hazırlamak gerekiyor değil mi?

Kısa kısa....

Herkese iyi bayramlar!
Sağsağlim (doğurmadan)Ankaraya geldim. Salı sabah yola çıktık. Salı akşamdan bu yana uyuyorum.
Yorgunluk,üzüntü...
Ama insan herşeye alışıyor.

Eskiden sol tarafa yatar ve rahatsızda olsa uyurdum. Ama şimdi her 1-2 saatte bir bir sol taraf bir sağ taraf yapıyoruz. Her dönüş ayrı bir ağrı.

Annem aralık ayında Ankaraya gelecekti. Tabii bu durumda gelemeyecek. Allahtan yolda doğurabilirim korkusuyla hastane çantasına girecek kıyafetleri çantama atmıştım. Gitmişken onlar yıkandı, ütülendi.

Annem de ocak ayında dedemin 40 ı çıkınca gelecek. Umarım o zamana kadar dayanır, anneanneni beklersin Minik!

Bayramda annemleri göremeyeceğime üzülürken, hayat bizi hiç ummadığımız anda başka bir tarafa savurdu. Hiç görmediğim dostları gördüm. Kah ağladım, kah güldüm.
Bolca yemek yedi(rildim)m.

Tek üzüntüm, bir tanecik dedemin Miniği görememesiydi. 'En azından hamile olduğunu biliyordu' sözleri tesellimiz oldu.

Devamı gelecek!

....

Hayat süprizlerle dolu.

Hiç beklemediğim anda beklemediğim bir yere geldik. Aniden. Hiç aklımızda yokken....
Anne-Baba evindeyiz. Ankaraya 9 saat uzağız.
Dedem uzun zamandır hastaydı, kısmen hazırlamıştım da kendimi ama işte....
Garip bir duygu. İlk duyduğumda kimse tutamadı beni Ankara'da....Cumartesi bana söylememe çabalarından anladım. Gözlerime bakamadılar. Tutamadım kendimi, doktorumu aradım. 'Uçağa almazlar, arabayla yavaş yavaş giderseniz olur' dedi.Sağsağlim geldik. Doktorum 34.haftaya girmeden gelmen lazım dedi. T.J cumartesi pazar tekrar burada,pazartesi, salı ise bir aksilik olmazsa bize Ankara yolları.

Diyorum ya hayat garip. Herşey ani ve kısa, bir de çabuk. Ne zaman neyin geleceğini bilemeyiz lafı ne kadar klişe ama gerçek....