26 Şubat 2015 Perşembe

Kanada'da yasamak uzerine...

Kanadaya geleli neredeyse 4 yil olmus.
Once BC de minik bir sehir. Arkadas bulmanin zor oldugu, insanlarin kendi iclerine, sosyal yapilarina donuk oldugu bir yerde 3 yil yasadik. Ama sansliydim, Nil'in arkadaslarinin aileleri dostum oldu. Kizkiza samimi / icten sohbetleri paylastigimiz girls night out larimiz oldu. Ailecek sosyallestigimiz partilerimiz, dogum gunleri oldu. Tam alismistim ki, Ontario ya tasinmaya karar verdik.
Nedeni cok fazla. Yasadigimiz yer bir ada gibiydi. Kisin gidecek, gorecek yer olsada, uzak, heryere uzak. Ulkemin lezzetleri neredeyse yok. Ozlem...Is imkani fazla yok, cunku gecimini turizmden kazaniyor sehir. Ama.. Bir o kadar da cok ama var. Insanlar saglikli, bilincli, surekli spor yapiyor. Yapmayani dovuyorlar o derece. Saglikli besleniyorlar. Sen beslenmesende, spor yapmasanda bir sure sonra takip ediyor, ogreniyor, o rutine uyuyorsun. Cunku mantikli, cunku dogru olan o.

Arkadas bulmak da cok sorun degil aslinda. Herkes yakin, konuskan. Ama duzenli olarak gorusmek dersen ancak ortak paydan olursa, is ve okul aslinda.

Ve simdi Ontario da buraya alismaya calisiyorum. Evet, Kanadayi cok seviyorum. Insanlarin kendi islerine karisip, sadece sen yardim istersen senin hayatina dahil olmalarini seviyorum. Duzeni seviyorum, istikrari ve guveni. Insanlarin iyi olmasini. Samimi demiyorum, iyi. Herseyin bir kurali var burada, kurallara uydugun surece sorun yok. Son dakika planlarida yok, hersey kuralina uygun.

Tek sorun, cok soguk Ontario. Eksi 35-40 lari gordum bu memlekette. Ama
MUTLUYUM.

Gurbet her turlu zor, OZLEM hep var ama alistim Kanadaya.

Seviyorum ulen....

2 yorum:

Asortik Krep dedi ki...

Çok severek ve isteyerek gitmiştin, mutlu olmana sevindim.

Ozlem dedi ki...

O kadar isteyerek geldim ki ama ilk yillar bir o kadar zorlandim. Ancak yazmaya baslayabiliyorum. Sindirmek vakit aliyor belki de :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...