17 Nisan 2011 Pazar

No comment...

İnsanın kendi 'EV'inin olması, orada kurduğu düzen, kendi ailesiyle olması, bunlar ne büyük lüksmüş. Kabul ediyorum, son 'anne evi' ziyaretinden beri farkındaydım bu durumun. Önceleri 'evim' dediğin yer, bebek olunca, aile olunca senin evin olmaktan çıkıyor.

Düzenler tamamen değişiyor çünkü. Senin hoş gördüğün bir şeyi, karşı taraf hoşgörmediği gibi, kimi zaman tam tersi de yaşanabiliyor. Kendi evindeki kuralları adapte etme lüksün zaten yok, bu evde yaşayan insanların kuralları da belli...

Kısacası Nil için kimi zaman keyifli ama benim için gri günler devam ediyor.
Hep aynı cümleleri de yazmak istemiyorum ama
hissiyat böyle....

ps:TJ kocim, özlüyoruz seni....

1 yorum:

t dedi ki...

bdcc

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...