Karmakarışık...

Bu aralar hayatım karmakarışık...


Nasıl anlatsam, ne yazsam? Karman çorman hayatım...


Beni mutlu eden şeylerde var hayatta elbette...

Mesela diet kola,
tamam zararlı ama iyi geliyor bana!



İlk kez denediğim ayva tatlısının süper olması ve fazla seçici bıdık Nil'in ve tatlı sevmeyen TJ'in yaptığım ayva tatlısını sevmeleri...




Ama beni en çok mutlu eden, resimdeki yaramaz güzel...


İşte mutluluğun resmi bu...



Renkli hafta sonları Dostlar!

22 Ay, 3 gün oldu sen doğalı...

Bu bayram Ankaradaydık. Sakin geçti bayramımız. Nil babasına doydu, babası Nil'e...

Büyükanneler ve büyükbabalarla keyifler yapıldı...

Bolca park seansı da oldu,
arkadaşların çocukları ile oyuncak kavgası da...

Bir bayram da böyle geçti...

***
Nil bu aralar bizi bir yere oturtmuyor, sürekli ayakta sürekli
peşindeyiz. Ev onun kontrolünde, otur diyince oturuyoruz, kalk diyince kalkıyoruz!
Bakalım bu durum ne zaman bitecek, merakla bekliyoruz:)

Mutfakta mutfak ıvır zıvırlarının olduğu çekmece 'O'nun'. Minicik kaşıkları alıyor-uz, yalıyor , kaşla göz arasında yerine koyuyor.

'Nil yapma' diyince tıslıyor. Kendi kendine birşeyler mırıldanıyor.

Bazen beni- bizi korkutuyor:)

Herşeyi anlıyoruz, kuşlara bayılıyoruz.

Yıkanmayı hala hiç sevmiyoruz ama diş fırçalamayı seviyoruz.

Sabah, öğle, ikindi, akşam, günde 7 kez ailecek diş fırçalıyoruz...

Büyüyoruz...

Okuyorum!

Tim Seldin, Harika çocuk nasıl yetiştirilir?

Bugün parkta...

Bugün akşam üzeri parkta Nil koşuşturuyor. Ben de sallanıyorum.
4-5 yaşlarındaki tatlı bir kız çocuğu karşıma geçti ve dedi ki babasına:

-Anneler sallanmazzz!!!!

:)

21.ay

Miniğim, tatlım, canım,

Bu ay hem sen hem de ben değiştim canım. Anne kelimesinin sabırla eş anlamlı olduğunu zaten bilirdim ama kendimde o gücü nedense göremezdim. Tezcanlı Özlem oldu, sabır küpü Özlem. Bazen kendime ben bile şaşırıyorum.

Bu ay iyice baba kızı oldun Nil. Babaya evde rahat yok. TJ nereye, Nil oraya. Sadece beni değil, onu da değiştirdin ya, benim yapamadığımı tatlı kızım yaptı. Bizi dürterek kaldırıyorsun, hadi bakalım ailecek saklambaç oynama vakti ya da kovalamaç ya da benim uydurduğum senin çok eğlendiğin oyunlar.

Annelik bir de yaratıcılık demekmiş. Abuk sabuk eskiden saçma gelecek durumlarda komik çözümlerle krizleri aşmayı öğreniyorum. Mesela birkaç gün önce yine sen bir 'terible two' krizi yaşamak üzere iken tam kendini yere atmıştın ki, ben düşüverdim ve düştüm Nill diye bağırdım. O kadar hoşuna gitti ki gülme krizine girdin. Şimdi düştümm diye kendimi yere atıyorum, sen de hop benim üzerime:)

Artık herşeyi anlıyorsun! Ah bir de derdini anlatabilsen. Birşeyler mırıldanıyorsun.Genelde anlasam da arada nedemek istediğini çözemiyorum. Hemen Nil, bu mu şu mu diye sorsam da bazen geç kalıyorum. Sen yaygarayı basıyorsun, bağırdıkça bağırasın geliyor. Minik bir sorun büyüyür, büyüyor. Sabırsız Minik diyorum sana. Sonra aniden geliyorsun yanıma, sarılıyorsun, öpüveriyorsun. Ah Nil diyorum sanki 10 dakika önce bir kriz yaşanmamış gibi hayat devam ediyor....

İsyankar Kız...

Hiçbir zaman herşeye 'evet' diyen çocuklardan olmadım. Miniklik zamanlarımda öyle isem de, büyüdükçe 'hayır'lar çoğaldı da çoğaldı.

Nerden bilirdim Minik kızımda da bu sinyalleri göreceğimi...

Her lafımız 'Hayır' ile başlıyor bugünlerde.

Nil su ister misin?

Nilcesi:-ııııııııııııııııı yani Hayır

Anne ısrar eder azıcık, bizimki kabul eder ve yarım biberon su içilir.

Yer mama sandalyesi. Kaşığı elimize almamıza izin yok bugünlerde. Kendisi deneyecek. Tamam harika. Yiyoruz, sadece ağzımız değil, yer gök, duvarlar ve biz de yiyoruz. Ve sonra aniden oyun oynamaya başlıyoruz.

-Nil, ben vereyim ver kaşığı

-Iıııııııııııııııııııı yani Hayır!

Kaşığı alabilene aşkolsun!

Nil hadi eve gidelim, son iki gündür evde ve dışarıda kendini yere atmalar ve 'ıııııııııııııııı'lar.

Anne ve babası olarak anlatıyoruz sürekli. 'Eve gitmemiz lazım, uyuyacaksın, akşam üzeri tekrar geliriz' gibi.

Sözün kısası isyanlardayız bugünlerde:)

Bu yaşta durum buysa, ileriki günlerden KORKMUYORUM desem yalan olur:)

İzmir'den bir güzel geldi...

Geçen hafta bugün sabah 10 gibi tam hazırlanıp Nil'i dışarı çıkaracak iken, telefonumu almak aklıma geldi. Hayat'ım aramış, hemen ayarlamalar yapıldı ve bir-iki saat sonra İzmir'den bir güzel geldi evimize....

Keşke aynı şehirde olsak denildi bu iki tatlı kızı bir arada görünce:)

Yine bekleriz...