30 Eylül 2010 Perşembe

İsyankar Kız...

Hiçbir zaman herşeye 'evet' diyen çocuklardan olmadım. Miniklik zamanlarımda öyle isem de, büyüdükçe 'hayır'lar çoğaldı da çoğaldı.

Nerden bilirdim Minik kızımda da bu sinyalleri göreceğimi...

Her lafımız 'Hayır' ile başlıyor bugünlerde.

Nil su ister misin?

Nilcesi:-ııııııııııııııııı yani Hayır

Anne ısrar eder azıcık, bizimki kabul eder ve yarım biberon su içilir.

Yer mama sandalyesi. Kaşığı elimize almamıza izin yok bugünlerde. Kendisi deneyecek. Tamam harika. Yiyoruz, sadece ağzımız değil, yer gök, duvarlar ve biz de yiyoruz. Ve sonra aniden oyun oynamaya başlıyoruz.

-Nil, ben vereyim ver kaşığı

-Iıııııııııııııııııııı yani Hayır!

Kaşığı alabilene aşkolsun!

Nil hadi eve gidelim, son iki gündür evde ve dışarıda kendini yere atmalar ve 'ıııııııııııııııı'lar.

Anne ve babası olarak anlatıyoruz sürekli. 'Eve gitmemiz lazım, uyuyacaksın, akşam üzeri tekrar geliriz' gibi.

Sözün kısası isyanlardayız bugünlerde:)

Bu yaşta durum buysa, ileriki günlerden KORKMUYORUM desem yalan olur:)

2 yorum:

pembe ajandanın sahibesi dedi ki...

benim kuzenimde yeni konuşmaya başladığında sorduğumuz her soruya yaa diye başlayan olumsuz cevaplar verirdi.
nasılsın said
yaaa iyiyim
seviyomusun bizi
seviyorum yaaa

çok gülerdik bu haline:))

Ozlem dedi ki...

Bazen insan gülmemek için kendini zor tutuyor:) Çok sıpa bunlar çok:)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...