Biz Geldik...

Gitmek bir dert gelmek ayrı...
Yorulduk!
Valizimiz hala kapının önünde:)
Ama yine de
İnsanın evi gibisi yok...

Mutluluk...

Off blogum nasıl da sıkıcı bir yer olmuş. İçten yazamıyorum dostlar farkındayım şu günlerde...
Kafalar karışık...
Kurulan hayaller ve bu hayallere ulaşma çabaları diyelim...
Nil'im keyifli, ah bir de dişimiz çıksa...

Benim için mutluluk işte bu...

ps:Dostlarım ihmal ettim sizi biliyorum. Pazartesinden tezi yok, ziyaret etmeli, mail atmalı ve 'Yaşıyorum demeli:)'

İyi ki varsınız....

7 Aylık Nil...

Hihuuuuuuuuuuu Nil 7 aylık oldu:)
Bu ay pek fenaydı be Miniğim,
dişimiz ha çıktı ha çıkacak derken koskoca bir ayı devirdik.
İştahsızdık, keyifsiz...
Hala çıkmadı ama pek umutluyuz bugünlerde.
Pazar günü sabah Ankaradayız. Özledik babamızı!

Çok tatlısın sen Meleğim,balım Nil'im :)
Huysuz olup ağladığın anlarda bile,
kendimi o kötü hissettiğim zamanlarda -özellikle-
bir gülümseyişin var ya,
aniden...
işte o gülümseme ömre bedel Meleğim....

Kuş olup uçsak...

Keyfim-iz-yok hala...
Keşke masallardaki gibi bir peri gelse, sihirli değnek ile herşey daha güzel olsa...

Uykusuz geceler
İştahsızlık
Bir türlü patlamayan diş sorunsalı

Fimolarımla haşır neşirim,
malum burası açık hava...

Bolca kuş yapma çalışmaları fimodan,
uğur böceği
bir de balık...
Nil'i de kuşum diye sevmezmiyim ben sahi?
Kuş olup uçsak misali....
-normalde kuş insanı hiç değilimdir kabul-

Not: Resimdekiler fırınlacaktır daha iyi hissettiğim anda...

Bebek havuzu oyun parkı olursa....

Bizim Minik hareketlendi. Bir uçtan diğer tarafa döne döne gidiyor :)
Havuza da alıştık. Havuzumuz hergün doluyor, Nil ile annesi :) her gün havuzda oynuyor ve sonra havuz boşalıyor, temizleniyor ve kurumaya bırakılıyor.

Anneanne dedi ki, hadi havuzu oyun parkı yapalım, öyle deneyelim. Evet işte yeni part-time oyun parkımız:)

Miniğim bayıldı:)

Havuzumuzun altında halı, üstünde battaniye olduğu için annenin de içi rahat:)
Daha ne olsun?
Ankaraya mı götürsek ne?:)

Yorucu bir gündü....

Yine tadımız yok...

İşte ruhuma iyi gelecek bir fotoğraf!

Postacı geldiiiiiiiiiiiiiii!!!!!!!!!!!!

15 Temmuzda Milupa'dan bir mail aldım. Blogumu takip ettiklerini anlatan, Nil'in de adının geçtiği özenle yazılmiş bir e-mail. Tam o sırada anneevine yolculuk hazırlıkları olunca, dedim ki yazlığa yollayın. Cuma günü de beklenen paket gelmeyince, kaybolmuş olmasın Miniğimin mamaları diyerek bir e-mail daha attım ve maili attıktan 2 saat sonra güneyin güzide illerinden birine kocaman nefis bir sepet içinde mamalar geldi.

Önce organik meyve sularını denedik, Nil bayıldı. Bu aralar tadımız çok yok, dişimiz çıkmadı ve çıkacak gibi de gözükmüyor, daha önce beyazlaşan kısımlar aniden kayboldu, tadımız olmadığı gibi iştahımız da yok. Dün kayısı-muzlu meyve püresini afiyetle yedik.

Sabah kahvaltı maması 8 tahıllı ballıyı bugün yarın deniycez.
En merak ettiğim şeyse Bebek Maması ile Devam sütü arasındaki fark.

Daha önce, Nil minicik çok gazlı bir bebek iken, denemediğimiz mama kalmadı. Milupa Nil'in yediği tek mama hala.

Keşke başka firmalarda böyle güzel jestler yapsa. Bebek bezi de ayrı bir konu mesela. Bebeğin rahat edeceği bezi bulanada kadar onu denedik, bunu denedik. Şimdi Huggies kullanıyoruz ve memnunuz.

Ben kendi adıma blog arkadaşlarımın tecrübelerinden çok faydalanıyorum, pusetten ana kucağına, park yatağa bir çok eşyayı blog arkadaşlarımın tavsiyesi ile aldım. Memnun kalmadığım da olmadı.

Yazmalı, paylaşmalı! İyi ki varsınız blog dostları!