Hoşçakal Leo....

2020 yazında bir rüya görmüştüm. Hiç aklımda yokken ki kalbimde uzun zaman vardı biliyorum, o yol bizi Leo ma Altın ogluma çıkarmıştı. O kadar istemiştik ki onu, yeniden hamile olmuştum. Kedi eşyalarına aşeriyor, alışveris yapıyordum. Kendi kum kutusunu bile kendi ellerimle yaptım. Benden yeni biz Özlem cıkmıstı. Becerikli hatta yetenekli...

Ben hastalandıgımda o da kusardı. Ben halsiz oldugumda yamacımda dururdu. Hiç kucakcı bir kedi değildi Leo ama yanımda olurdu, yeri ayak ucumdu...

Bu sabah 28 Mayıs 2023 Cuma gunu. Ben tuvaletteyken, gozumu yeni acmısım. Nilos Leo ya birşey oldu diye geldi. Bora gormus, Leo muz kımıldamıyormus...

Inanmadım. Daha dun aksam kucagımda yatmıştı. Tuylerini taramıstık. Kakasını cisini almıstım...

Yedigi onunde, yemedigi arkasındaydı. Cok seviliyordu, sonsuz hosgoru ve sevgi dolu bir evdeydi....

Arada kucakcı degil diye azıcık icimden kızardım ama Leo diye seslenir seslenmez kosa kosa gelirdi. Derdim ki benim kedim cocuklardan daha akıllı. Hemen geliyor...

Veterinere goturup actıramam oglumu, kalp krizi belli. Kusma yok, kakasını cisini yapmıs...

Bahcemizde leylak kokularının yanına gomucez... 

Cok ozluyorum...

Simdide...

Leo seni COK SEVDİM- O KADAR SEVDİK Kİ, SEVİLDİN Ki....

Ah be Leo....