11 Aralık 2011 Pazar

İyi geceler kendim!*Goodnight Me-Andrew Daddo & Emma Quay

Bugün sabah TJ, Nil ve ben kütüphaneye gittik. Önce Martha Stewart'ın yemek kitaplarına baktım, sonra çocuk kitapları ve en son evde Nil ile yapabileceğimiz elişi konusunda ilham alabileceğim kitaplara. Arada yoga dergilerine dadandım, Nil ile okuyabileceğimiz tuvalet eğitimi, ilham verici kitapları karıştırdım, kısacası kendimden geçtim 1 saat. TJ olmasaydı bu kadar bakınamazdım, orası kesin.

Bundan sonra bu blogda ingilizce kitaplara yer vericem, Nil e uyku saati öncesi hergün bir kitap  okuycam, o kadar nefis kitaplar buldum ki...

Ben bir kitap kurduyum. Türkiye den ne istersin derseniz, derim ki türkçe kitap ama çok kasmıycak, okuycam, iyi vakit geçiricem, içine alacak, sürükleyecek. Güldürecek, düşündürecek ama ağlatmayacak. Reiki kitapları, meditasyon tamam. Pretty woman  ya da Jane Austen tarzı romantik kitaplara asla hayır demem, bayılırım kendimden geçerim hatta dayanamazsam sonunu okurum. Bu kadar da tez canlıyım, yeter ki sarsın kitap.

Ha ne diyordum. Sabah 10.30 da evden çıkıp akşam saat 6 gibi eve geldik. Araya market alışverişini de sıkıştıracaktık ki Nil arabada uyuyakaldı. Yoruldu dedik, eve geldik sıpa ayıldı.

TJ markete gitti. E hadi aldığımız kitaplardan birini okuyalım dedim, Niloşla bizim yatağa kurulduk.

Az cümleli bir kitap olsun dedim, Andrew Daddo-EmmaQuay  Goodnight, me adlı kitabını aldık sakladığım yerden.

Kitap o kadar yalın ki,okuması kolay. Resimler muhteşem.
Yavru  bir maymun ya da orangutan düşünün, sevimli mi sevimli...
Kendine,vücudundaki organlara iyi geceler diliyor, sonra da Zzzzz uyuyor.

Türkçe olarak okudum, minik maymun ne derse biz de yaptık. Yavru maymun gözlerini kapatınca Nil kitap bitti dedi. Kitap rafa kalktı, haydi kendimize iyi geceler dileyelim dedim ve bu kez spontane bir şekilde başımızdan ayaklarımıza ve tüm diğer organlarımıza iyi geceler diledik.

Dedik ki: Artık uyku vakti geldi, tüm gün ayaklarımız, ellerimiz, başımız... çok yoruldular,artık dinlenebilirler, yarın yeni bir gün...

3 yaşındaki çocuk da sever bu kitabı, 6 yaşındaki çocuk da. Tam bir rutin kitabı.

Ben bu uyumadan önce kitap okuma işini de, bu kitabı da çok sevdim. Uyumadan önce okuduğumuz ilk kitap olarak kayıtlara geçsin istedim.

Annenin Notu: Ben de uyku öncesi çocuk kitabı yazsam, tıpkı bu kitap gibi rahatlatıcı, gözü yormayan, yalın bir kitap yazmak isterdim. Şahsi fikrim kitap aslında kendimize, organlarımıza teşekkür ederek 'şükretmemizi', bir nevi basit meditasyon yapmamızı,rahatlamamızı sağlıyor. Sanırım en çok da bunu sevdim....

2 yorum:

kuzunun annesi dedi ki...

Ciddi misin , çok şaşırdı. Ben 1 senedir okuyorum yatarken Elaya ..Allah ne verdiyse tabi- öyle rutin kitap yok ( Eloş ne sectiyse )

Ozlem dedi ki...

Nilos ne kitaplari yirtar mi acaba diye o ince sayfali kitaplari cok almadik. Burada bir aile dostumuz verdi guzel turkce kitaplar, bir de benim Turkiyede alip Nil e henuz vermedigim kitaplar var. Cailloulari saymiyorum, Nil Kayyu yu sevicem diye onlari parcaladi bile:(

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...