4 Aralık 2009 Cuma

Anneliğe dair...


Bazen öyle anlar yaşıyoruz ki Nil-TJ ve ben. O anları beynime ve kalbime kazımak istiyorum.

Bebekler bizi değiştiriyor. Bazen kendimi tanıyamıyorum. Daha sabırlı, daha anlayışlı bir birey oldum ben. Ama bu anlayış ve sabır sadece Nil'e ve arada TJ'e....

Bulaşık makinasındaki çatal-bıçak gözünü boşaltmaktan nefret eden ben, Nil çatal-bıçak seslerini seviyor diye, bu işi TJ'e bırakmaz oldum. Neden? Kızım mutlu oluyor, o çıkan seslere gülüyor....

Ağladığında yaptığım-ız- komikliklere- TJ ve benim deyimimle şaklabanlıklara -şebekliklere gülüyor. Daha bir keyifle tekrarlıyoruz...

Bugün Ayşe Arman'nın bir röportajını okudum, diyor ki ' Kızımın güneşi ben olmak istedim...'

Gülümsedim ve cevap verdim:)
'Ben de , ben de!!!!!...'

1 yorum:

yeliz dedi ki...

ben de:)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...