28 Ağustos 2009 Cuma

Gecikmiş bir yazı- Ek gıda notları...-


Ek gıda notları hakkında yaptığım draftı az önce çöpe attım. Yazlıktayken karaladıklarımı okudum. Hemen bir özet geçmeli.

Doktorumuz Nil 6 aylık iken artık yavaş yavaş ek gıdaya geçebileceğimizi söyledi. Aslında öncesinde yoğurt ve meyve yemeye başlamıştık bile! Bibersiz ve tuzsuz olmak kaydı ile çorba, sebze ve hatta dolma bile yiyebilecekti Nil.

Mersine giderken annemlerin yanında bunu kolaylıkla halledebileceğimi düşünüyordum. Yanılmışım. Diş çıkarma çabaları ile ek gıdaya geçme çabaları aynı döneme denk gelince, uykusuz ve huzursuz bir adet bebek ve anne çıktı ortaya. Öyle ki kimsenin fazla yapabileceği birşey yoktu. Doktorumuz özellikle zorlamamamız gerektiğinin altını çizdi. Ben de bu konuda aynı fikirdeyim.

Sabah kahvaltısında fazla bir sorun yaşamadık. Labne -pınarın yeşil minik olanlarından her gün bir tane-, azıcık pekmez- buna bayıldı Nil, hatta bazen suyla karıştırıp veriyordum, yumurta sarısı- en çok bunda zorlandık, peynirden önce verdim olmadı, sonra verdim o da olmadı en sonunda ara ara vererek çözük olayı. Hala her gün vermiyorum, ara ara yiyor.

Mersin'de yoğurt makinemi götürmeme rağmen yaptığım yoğurtlar Ankaradakiler gibi olmadı. Günlük pastorize süt bulamadık. Sütaş yoğurt bir kaç kez bulabildik. Normalde yoğurt yiyen bebek, yoğurdu reddetti.- Nihayet Nil tekrar yoğurt yiyor, günlük pastorize süt ile gerçekten yoğurt farklı oluyor-

Meyve konusunda hergün zorla- başka bir şey yemiyordu çünkü- en fazla bir kaç kaşık meyve püresi yedi.En sonunda Milupanın bir kaç kavanoz meyve püresini denedim. Nil Milupa'nin bir çok meyve püresini keyifle yedi.

Çorbalar??? Tavuk çorbası yediği tek çorbaydı. Tarhana çorbasını yemedi bile. Yoğurt çorbasına daha az tepkiliydi.


Köfte yemeyi sevmedi ama kıymayı azar azar yedi. Normalde kabak sevmesine rağmen kabak dolmasını hiç yemedi.

Yemek istemediği zaman bir çığlık ve durmadan ağlama.Dudakları sıkıca kapatıp kıpkırmızı olma. Bir çok şeyi ilk kez verdiğim zaman bu tepki ile karşılaştım.


Deneyim ve gözlemler
Beni en çok zorlayan konu ısrarcı olmama ile, pes etmeme arasındaki ince cizgiydi.

Israrcı olmamama rağmen, aynı şeyi bir kaç gün ara ile verdiğimde daha az tepki veriyordu.

Zamanlama o kadar önemli ki. Diş çıkarmadan dolayı zaten huzursuzken bir de ek gıdaya geçme çabaları hem Nil'i hem de beni fazlasıyla yordu. O dönemde mama bile yemiyordu.

Meyve püresine tekrar Milupanın kavanoz meyve püreleri ile alıştık. Şimdi bir sorun yaşamıyoruz. Doktorumuza zaman zaman Milupa'nın muz-kayısılısından veriyorum dediğimde onun yerine üzüm-elma verin dedi.

Ben mümkün olduğunca blenderdan geçirmiyorum. Çatal ile birçok kez eziyorum.

Şimdi tekrar denemelere başladık. Bu kez daha umutluyuz...

5 yorum:

fazi dedi ki...

ipek 7.ayına girdi daha hiç et cinsi bişi vermedik bakalım bu ay dr verebılır beğenecek mi? meraktayım.
milupanın meyve pürelerini bebekler pek seviyor :) nil hanım yesin büyüsün . mis mis kokladık biz onu :)

Ozlem dedi ki...

Fazi merhaba,
doktorumuz bize verebilirsiniz dedi ama birden olmuyor tabii:) ,bizde Minik İpeği kokladık :) Sevgiler

yeliz dedi ki...

özlemcim iyi ki yazmışsın biz pek acemiyiz ek gıda konusunda, her bilgiye tecrübeye açız.
nili kocaman öpüyorum, kucak dolusu sevgiler

Adsız dedi ki...

özlem hanım merhaba bizde ek gıdaya yeni geçiyoruz.doktorunuz eti cici bebe ve organik konusunda ne düşünüyor acaba?teşekkür ederim.
yeni hayatınızda mutluluklar diliyorum

şermin

Ozlem dedi ki...

Merhaba,
açıkçası ben Nil'e geçen yıla kadar bebe bisküvisi vermedim. Bebek iken daha güzel yiyorlar, seçmeye başladığı anda ise bebe bisküvisi kurtarıcı oluyor. Bazı doktorlar rahat, bazıları ise benim gibi düşünüyor. Ben şunu savunuyorum, anne kendi karar vermeli :) bazı şeylere. Selamlar, teşekkürler...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...