31 Ekim 2008 Cuma

27.hafta sonu, 28. Hafta başı....

Blogger açıldı! Gözümüz, gönlümüz aydın!

Bu hafta çokça kalp sıkışması ve gögüs altı ağrısı yaşadım? Neden? Efendim rahmim gögüs kafesime yaklaşmaktaymış, diyafram da yukarı doğru yer değiştirmekteymiş, normalmiş.

Reflü tam gaz devam.

Geçtiğimiz pazar günü baban ve dayınla film izlerken hem ellerin hem kollarınla 'Anne, film mi izliyorsun bak ben ne yapıyorum?' der gibi gümmm diye bir tekme attın Minik. Baban da hissetti:)

Anneannen ve deden Ankarada:) Bebek odası dolabın neredeyse yapıldı. Raflar takıldı. Eksikleri tamamlanır tamamlanmaz fotosunu koymak şart.

Bu arada baban taa Atinalara gitti. Allahtan Anneanne, dede ve dayı bizimle :)

Yoda hanım bizimle uyumamaya alıştı. Keyfi yerinde
Haftaya 7. ay kontrolümüz var.
Devamı yakında....

24 Ekim 2008 Cuma

Uyku & Yoda & 27. Hafta

Dün gece ilk kez Yoda Hanımı odamıza almadık. Tüm gece kapının önünden ayrılmaz, bağrır, kapıyı tırmalar- geçmişte var öyle yaramazlıkları- diye düşünürken, bizi şaşırttı 'Küçük Hanım'! Sadece ara ara 'Ben burdayım!' serzenişleri o kadar.

Bakalim bu gece nasıl geçecek?

Bu arada benim uyku düzenim gün geçtikçe bozulmakta. Nasıl uyumalı ki? Asla sırt üstü yatamıyorum mesela. Yan yatmak mı, gecenin bir köründe ya da gün içinde giren kramplar?

Okudukça görüyorum ki herkesin hamilelik dönemi farklı.

Bu arada bugün tam 27 Haftalıksın Minik!

22 Ekim 2008 Çarşamba

Kedi ve bebek....

Bu küçük hanım Yoda, bizim evin ilk göz ağrısı. Geçen yıl eylül sonunda aramız katıldı. Tam 2 aylıktı bize geldiğinde.

Kısa sürede bağımlılık yarattı. Bir kedi ile yaşamak o kadar değişik bir duygu ki! Köpekler gibi değiller kesinlikle. Onlar başlı başına bir birey. İstemediği bir şey için asla zorlamaya gelmezler. Gel deyince gelmezler. Canları isterlerse gelirler.

Küçüklükten beri var olan kedi fobimden kurtulmak istediğimde aldık Yodayı. İlk 3 ay çok zordu. Hem ona hem de bana. Ama kısa süre sonra bağımlılık yarattı. İran kedileri inanılmaz uysal ve akıllı kediler. Sakin ve uysal olmaları da alışma sürecimi hızlandırdı.

Yodanın ailemizin bir bireyi olması bana o kadar çok şey öğretti ki.
Şimdi ise yeni bir durum var. Ailemize katılacak ikinci bir birey. Hamile kalmadan önce toksoplazma testi de yaptırmıştım ki bu testin sonucu benim için çok önemliydi. Doktorumla konuştuğumda ise 'Sakıncası yok, kakasına dokunma yeter' demişti. Tabii veteriner dostlarla da konuşuldu ve anne-babası olarak Yodasız evin bir ev olmayacağı, bu yeni düzende onunda bir yeri olduğuna karar verdik.

Çalışma odamız Yodamızın odasıydı. Geçen hafta bebek odası olma yönünde adımlar atıldı ve Yoda hanımın kaka kabı ve maması için yeni bir yer oluşturuldu. Hemen adapte oldu küçük hanım.
Şimdiyse en zor sınava hazırlık yapıyoruz! Bizimle uyumaya alışkın Yodayla artık yatakları ayırma vakti geldi çattı.
Çok zor ama tam zamanı. Sonra daha da zor olacak. Malum Yoda'nın kardeşi en az ilk 6 ay bizimle kalacak:)

Kısacası zor günler bizi bekler!

10 Ekim 2008 Cuma

6.ay

Çarşamba günü 6.ay kontrolümüz vardı. Şu an itibari ile 600 gramsın miniğim.
5.ay kontrolümüzde kordonunla oynuyordun. Bu kez ise pek bir utangaçtın. Ellerinle yüzünü kapattın durdun.
Dayında geldi bizimle. Büyülendi adeta:)

Gelelim hamilelik durumlarına
Reflü tam gaz devam. Doktor bir şurup verdi, istersen şişeyi iç bir şey olmaz dedi. Ama o da felaket bir şey. Evde sürekli yanımda taşıyorum o şişeyi. Boğaz kültürü de yaptırdım. Havalar soğuk, felaket bir öksürük, boğaz ağrısı! Hoşgeldin kış:)

Devamı yarın....
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...